Posted on

GESCHIEDENIS van een NEGER.

Op een der Plantagien te Surinamen gelege, aan de Rivier woonde een
Heer die ‘er veel Slaven op had. Onder dezelven was een jong Slaafje,
die naauwelyks den ouderdom, van twaalf jaren bereiken kon. Hy had
hem eerst gekogt, zynde hy van de Slave Kust met meer anderen van
zyn natie gekomen.

Deeze jonge Slaaf schoon zwart van Lichaam zynde, was echter wit en
blank van Ziel. Zyn noodlot dat hem onder een verachtelyke Natie had
doen gebooren worden, had die schade vergoed, met hem hoedanigheden
te geven, die buiten gemeen waren. Benevens een juist oordeel, had
zy hem een schrander en doordringend verstand, en een zeer sterke
geheugenis gegeven, daar by een edelmoedige neiging tot de Deugd,
en tot het zedelyke, dat het wel rykelyk, tegen de zwartheid van zyn
Lichaam, en de verachtelykheid zyner geboorte kon opweegen. Hy kon
echter onder de Negers voor schoon gerekend worden; want behalven
dat zyn Lichaam wel gevormt was, had hy iets in zyn weezen, dat zoo
deftig en innemende was, dat het de genegenheid won, van een ieder
waar hy mede omging.

Zyn Heer, die de Heer N…. geheeten was, was een Man, die eerlyke
gevoelens bezadt, en die door de wederwaardigheden die hy in zyn jeugd
gehad hadde wys was geworden. Hy was een Fransman van geboorte, en van
de Protestantse Godsdienst; ‘t welk de reden was geweest, dat hy zyn
Vaderland al vroegtydig had moeten verlaten, en een ander opzoeken,
waar hy met meer rust en vryheid dezelve mogt oeffenen. Hy was dan na
Holland gegaan, maar daar zyn bestaan niet kunnende vinden, vervolgens
na Surinamen vertrokken; alwaar hy zig in dienst op een Plantagie
begeven en zig zoo wel gedragen en het geluk hem zoo wel gediend had,
dat hy op ‘t laatst zelfs Heer van twee geworden was. Hy was gehuuwt
en had daar door verscheide Kinderen verwekt, dewelke alle op een na
gestorven waren, het welk een Dochter was. Maar wy zullen hier na nog
wat breedvoeriger van zyn gevallen spreeken als het te pas zal komen.

Lees meer hier…